Kur riski daha çok vadeli satışlarda ortaya çıkar. Ticaret yapılan ülkeler arasındaki para birimlerinin farklı olması ve ödeme tarihine kadar kurun değişmesi, tahsilat veya ödeme tutarının beklenenden farklı gerçekleşmesine yol açabilir.

Bu riskin azaltılması için factoring işlemleri ile vade öncesi alacağın iskontosu, döviz forwardı, future kontratları veya döviz opsiyonları kullanılabilir. Bu yöntemlerin ortak özelliği ileriye yönelik kur sabitlemesi sağlamalarıdır.

Peşin ödeme, satıcının alıcıya güven duymadığı veya üretimi finanse etmek için avans niteliğinde ödeme talep ettiği durumlarda tercih edilebilir. Bu tür ön ödemeler prefinansman niteliği taşıyabilir.

Bu ödeme şekli alıcı için en riskli ödeme şeklidir; çünkü ödeme yapıldıktan sonra malın zamanında ve istenilen nitelikte gönderilmesi satıcının performansına bağlıdır. Satıcı açısından ise son derece avantajlıdır.

İhracatçı eşyayı taşıyıcıya teslim eder, sevk vesaikini düzenler ve kendi bankasına teslim eder. Satıcının bankası vesaiki alıcının bankasına gönderir. Alıcının bankası alıcıya ihbarda bulunur ve mal bedelinin ödenmesini veya vadeli ise poliçenin kabul edilmesini ister.

Alıcı ödeme yaparsa veya poliçeyi kabul ederse vesaiki teslim alır ve malı gümrükten çeker. Bu ödeme şekli taraflar açısından yaygın tercih edilir; ancak alıcının cayabilme riski tamamen ortadan kalkmaz.

Alıcı ile satıcı anlaşır, satıcı proforma faturayı düzenler, alıcı bankasına akreditif açma talimatı verir. Banka küşat mektubunu oluşturur ve ihracatçıya iletilmek üzere muhabir bankaya gönderir.

İhracatçı yüklemeyi yapar, vesaiki bankasına teslim eder. Bankalar belge incelemesini tamamlar; rezerv yoksa ödeme ve teslim süreci ilerler. Alıcı malı ithal eder, satıcı da bedeli tahsil eder.